شیطان

حرف آخر.....!

666sheytan — Fri, 05 Oct 2007 00:16:18 GMT

سلام.

از اسفند سال۱۳۸۴ تا به امروز اتفاقات زیادی برام افتاد.اززمان شروع انتشار این وبلاگ با افرادزیادی آشناشدم.دوستان بسیار که هرکدوم به نوعی برام عزیز ومحترم هستن.می خواهم ازدوستانی که از بعضی حرف ها یا مقالاتم ناراحت شدن عذرخواهی کنم.

در طی این مدت صحنهء زندگیم شاهد حوادث زیادی بود واتفاق های زیادی برام افتاد.از دانشگاه انصراف دادم و درسم رو ادامه ندادم.به سربازی رفتم که اون رو هم نیمه تمام رها کردم.به بیماری بسیار سختی دچار شدم.دختری رو که ۶سال دوستش داشتم فهمیدم با کس دیگست.

در تمام این مدت و با وجود اینها به مطالعه وتحقیق ادامه دادم و برای سوال هایی که داشتم جواب های خوبی می خواستم.بادختری آشنا شدم که باعث به وجود آمدنه تغیرات بزرگی در زندگیم شد.اسمش(فیلسوف معاصر هگل در بحث تقدس:افرادی هم که باعث تغیراتی بزرگ می شوند مقدس اند)مریم یا مریم مقدس!

بعداز سالها تحقیق درمورد آفرینش و آفریدگار با دلایل کاملاً منطقی وجود نیرویی مافوق فکرکه بود ها نبودها وبه طور خلاصه هستی ونیستی را در بر میگیرد برایم به اثبات رسید.من در قسمت بود زمان و مکان مثالی داشتم که دوباره می گم.یک بازی فوتبال را در نظر بگیرید.بازی از دقیقه‌‌ء۰شروع وتادقیقه‌ء۴۵ ادامه دارد.اگر کسی از شما بپرسد که در دقیقهء ۲۵چه اتفاقی افتاد میتوانید توضیح دهید ولی اگر بپرسد که در دقیقهء ۱۰- چه اتفاقی افتاد نمی توانید چون بازی از ۰تا۴۵است.

من تقریباً جواب تمام سوال هام رو گرفتم و توضیح هم به علت طولانی بودن ممکن نیست .هرسوالی در این ارتباط دارید من در خدمتم.دوستانی هم که زیاد با من آشنا نیستن با این آدرس reza679@gmail.com من همیشه در خدمتم.

بعداز تمام این اتفاق ها و به پشنهاد مریم دوباره ثبت ام کردم دانشگاه و برای ادامهء سربازی هم اقدام کردم.بیماریم هم روز به روز درحال بهبوده.اوایل انتشار وبلاگ یکی از دوستان به نام حام بهم گفت که من برات دعا می کنم که راه زندگیت رو پیدا کنی.من هم برای همه این دعا رو می کنم و آرزوی خوشبختی برای همه.

خداحافظ.

۲۳رمضان.۳:۴۳صبح

666sheytan — Thu, 04 Oct 2007 22:11:53 GMT

به زودي آخرين پست اين وبلاگ منتشر خواهد شد

پروتستانتيسم دينى چيست؟(3)

666sheytan — Tue, 14 Nov 2006 07:18:42 GMT

روشنفکرى دينى؛ يک تناقض در خود! موضع ما نسبت به پروتستان هاى اسلامى موضعى کاملا روشن است. اما سوالى که هنوز براى خود من حل نشده بر سر همين کلمه مد روز، يعنى «روشنفکرى دينى» است. وقتى صحبت از روشنفکر مى کنيم انسانى منتقد، غير خرافى و آزاد از لحاظ فکرى را در نظر مى گيريم، روشنفکر کسى است که مقدساتى براى خود تعريف نمى کند، حاضر است هر لحظه هر مفهوم و موضوع را مورد نقد و بررسى و باز انديشى قرار دهد؛ اما همين که کلمه «دينى» را به آن اضافه مى کنيم در مخمصه مى افتيم. چون دين هميشه بيانگر مطلق گرايى، عدم تغيير و عدم حرکت، سکون فکرى، جزميت است. کسى که دين دار است حق ندارد و نبايد در اصول اوليه و پايه هاى دينى ذره اى شک کند. نمى توان هم روشنفکر بود و هم به اين اعتقاد داشت که زمين در هفت روز بوجود آمده است و يا آدم و حوا بودند که پدر و مادر همه انسان ها در طول تاريخند. نمى توان هم روشنفکر بود و هم به «معاد» و دنياى پس از مرگ اعتقاد داشت. اگر کسى بخواهد روشنفکر باشد بايد در ابتدا با دين مبارزه کند. روشنفکران دينى که اداى آزادى بيان و آزادى براى مخالفين را در مى آورند و از سويى هم اسلام را قبول دارند، بهتر است بروند و نگاهى به کتاب قرآنشان بياندازند تا ببينند که «خداوند مهربان» دستور چه بلايايى را براى مخالفان خود صادر کرده است. روشنفکر دينى ترکيبى است متناقض در خود! يعنى دو کلمه متضاد را با هم ترکيب کرده است و چهره اى مسخره به خود گرفته است. روشنفکر دينى مانند سازمانى است خود را «نژاد پرستان انترناسيوناليست» يا «فاشيست آزاديخواه» تعريف کرده باشد. حتى ذره اى کوتاه آمدن در برابر اين نام و به رسميت شمردن چنين اراجيفى براى ما ابدا قابل قبول نيست.

پروتستانتيسم دينى چيست؟(2)

666sheytan — Tue, 14 Nov 2006 07:17:48 GMT

تغيير شکل اسلامى ها! اما بحث اصلى مقاله در مورد پرداختن به اين گروه ها نيست. ما در صفحه سياسى ايران شاهد رشد و بروز نوعى ديگر از جريانات مذهبى هستيم. اين جريانات ديگر با قمه و چاقو و ريش و پشم سخن نمى گويند. از مقولاتى مانند "پلوراليسم"، "دموکراسى"، "آزادى بيان" و حتى "سکولاريسم" دم مى زنند. بحث هاى فلسفى راه مى اندازند و از "ولتر" و "پوپر" مدرک و دليل مى آورند. و خودشان را بسيار دموکرات و امروزى و قابل قبول جا مى زنند. نطفه اين شکل از جريانات مذهبى، در ايران را «على شريعتى» کاشت که البته امروزه توسط پيروان راستينش مانند «سروش»، «کديور»، «الهى قمشه اى»، «اشکورى» و ... ادامه دارد. در برابر اين طيف سوالات زيادى مطرح مى شود. سوالى که اينجا مطرح مى شود از اين قرار است: موضع کمونيسم کارگرى در برابر اين جريانات چيست؟ آيا اين ها را هم بايد در جنبش سياه و ارتجاعى اسلام سياسى طبقه بندى کرد؟ آيا جريانات پروتستانيست اسلامى در مواقع و مواضعى خاص نمى توانند مورد حمايت و مورد ائتلاف با جنبش کمونيستى کارگرى قرار بگيرند؟ و هزار و يک سوال ديگر از اين دست. اما قبل از هر گونه پاسخ دادن به اين سوالات ما به عنوان يک ماترياليست، آته ايست و بالاخره يک کمونيست کارگرى بايد به شکل زير بنايى و ريشه اى به نقد اين جريانات و علل پيدايش چنين جرياناتى در بخش هاى مختلفى از جريانات اسلامى بپردازيم. تحليل اين جريانات بدون در نظر گرفتن و تحليل شرايط تاريخى.اجتماعى جامعه مربوطه، موضع ما را بدون شک به يک موضع اتوپيايى، پا در هوا، اخلاقى و حتى مذهبى تبديل مى کند.

مذهب در خاور ميانه کجاست؟ بايد متذکر شوم که اين نوشته مربوط به يک دين خاص، يعنى اسلام و يک منطقه خاص، يعنى خاور ميانه و يک دوره تاريخى خاص يعنى دوران معاصر مربوط است. اشکال ديگرى از حرکات اصلاح گرايانه مذهبى الزاما در موضع ما نمى گنجد. ما در اينجا در مورد مارتين لوتر يا رفرميست هاى دينى در اروپا صحبت نمى کنيم. بحث ما پيرامون بخش اطلاح طلب جنبش اسلام سياسى است. براى روشن تر شدن اين را اثباتا مى گويم که جنبش اسلام سياسى يک جنبش ارتجاعى، وحشى، ضد زن، و سرمايه دارى هار است. (البته نبايد فراموش کرد که ديگر اديان چيز بهترى هستند) گرچه قدرت متمرکز اين جنبش در خاور ميانه و کشور هاى عربى است. اما نقطه اتکاى اين جنبش دول غربى هستند. البته بايد اين را نيز متذکر شد که بعد از حوادث 11 سپتامبر و دست اندازى جنبش اسلام سياسى به سمت اربابانش، حمايت غرب از طيف بنياد گراى آن کم شده و دارد از جريانات پروتستانيست اسلامى حمايت مى کند. سياست عمومى غرب در برابر اسلام سياسى بر پايه تقسيم اسلام به «اسلام آخوندى و مترقى» يا «اسلام واقعى و بد» يا «اسلام راستين و دروغين» است. يعنى هنوز غرب نوعى اسلام خاص را در بين گرايشات مختلف اسلامى به عنوان متحد خود براى حفظ منافع خود که همانا سلطه جهانى سرمايه است محسوب مى کند.

بورژوازى جهانى و اسلام سياسى! بنابر اين علت حمايت غرب از پروتسنانتيسم اسلامى را مى توان در دو نکته خلاصه کرد: نخست در امان بودن غرب از تروريسم و دوم "پذيرفتنى تر" بودن اين مدل اسلام! بورژوازى غرب اين را به خوبى دريافته است که جرياناتى را که به جان مردم خاور ميانه انداخته بود، مى توانند هر لحظه امنيت شهروندان غربى را تهديد کنند. مى توانند رستوران ها و ديسکو ها و مدارس و ... را به محلى براى عمليات تروريستى خود در قلب اروپا و امريکا تبديل کنند. به همين دليل بود که بورژوازى جهانى براى حفظ ثبات خود دست به حمايت از جريانات «نو انديش دينى» مى زند. قطعا اسلامى هاى "متمدن!!!" بهتر از تروريست هايى هستند که بمب به خود مى بندند و هواپيماها را به ساختمان ها مى کوبند. و مساله بعدى مبارزات مردم در خود خاور ميانه ( و خصوصا ايران ) بر عليه اسلام و جريانات اسلام سياسى است. مخصوصا که در ايران، اسلام به عنوان يک نيروى سياسى در "قدرت سياسى" حضور دارد و اين عملا اسلام است که حکومت مى کند. در برابر چنين جريانات اسلامى مردم به جان آمده هم مقاومت و جنبش خود را بر عليه اسلام دارند. و اين جنبش تماما با سياست هاى غرب و پروژه هايى که براى مردم خاور ميانه پيچيده است در تضاد ريشه اى قرار دارد، مردم غير مذهبى و لائيک استثمار را نخواهند پذيرفت، غير مذهبى ها برايشان مهارناشدنى، خطرناک مى شوند و مردم با چنين مزاجى به دل هيچ سرمايه دارى خوش نمى آيد! همچنين قوانين و سنت هاى اسلامى آنچنان زمخت و غير انسانى هستند که بورژوازى غرب با همه سرمايه دارى و قلدرى و سرکوبش نمى تواند به هيچ گونه اى از آنان به نوعى حمايت کند، شايد بورژوازى بتواند حجاب و قتل ناموسى را به عنوان "فرهنگ پذيرفته شده توسط مردم" به مردم به جان آمده از اسلام و قوانينش تحميل کند، اما با سنگسار و اعدام و دست بريدن و چشم در آوردن چه مى کند؟ آيا مى تواند از اين ها هم حمايت کند؟ تجربه نشان داده است که بورژوازى جهانى از هيچ گونه وقاحتى براى حفظ سود، سرمايه و کلا وضعيت موجود فروگذار نکرده است، و خود عملا دست به جنايات ضد بشرى زده است که با ادعاهايش در تناقض آشکار قرار دارد. اما بورژوازى غربى دفاع از چنين وحشيگرى ها و کثافاتى را با توجه به توازن قواى کنونى و وجود جنبش ضد مذهبى در ايران را به صلاح و مصلحت نمى داند و سعى مى کند از اسلام ديگرى دفاع کند. البته نبايد فراموش کرد که حتى دفاع غرب از نو انديشى دينى به جاى حمايت از بنيادگرايان خود به نوعى اعترافى زبوبانه در برسميت شمردن جنبش ضد مذهبى در ايران هست. دفاع آنان از اين نوع خاص از اسلام يک حرکت تدافعى در برابر کارگران، زنان و مردم تشنه آزادى و برابرى است. اصولا پا گرفتن چنين جرياناتى نتيجه «جلسات فلسفى» و «رسيدن به قرائت هاى جديد از دين» نيست. بلکه کل اين بساط نتيجه نوعى عقب نشينى اسلام در برابر جنبش ضد مذهبى است. اسلامى ها خود به خوبى دريافته اند که اگر مى خواهند بمانند بايد حرف هاى جديدى بزنند، بايد از آزادى بيان و سکولاريسم دم بزنند. بايد کمى پوست بياندازند و متمدن بشوند. در غير اين صورت بايد تاوان زيادى را پس بدهند. اساسا وجود جنبش هاى رفرميستى در ايران براى مهار کردن انقلاب و حرکات راديکال است، اين انقلاب چه در عرصه اقتصادى يا سياسى و يا حتى فرهنگى و اخلاقى با نوعى "باز انديشى" از سوى حاميان وضعيت موجود مواجه شده است. اين ها حاضر شده اند که يک سرى امتيازاتى را بدهند و در عوض کل ماهيت و مناسبات سيستم قبلى را حفظ کنند. بنا بر اين اعتبار جنبش کمونيستى کارگرى بايد با يک نقد همه جانبه تمامى اين نوکرهاى بورژوازى را در هم بکوبد و کلا بساط مذهب را جارو کند.

پروتستانتيسم دينى چيست؟ (1)

666sheytan — Mon, 07 Aug 2006 12:57:18 GMT

« نمى توان مسيحيت را "بزک" کرد يا آن را آراست، مسيحيت بر عليه نوع والاى بشرى تا سر حد مرگ جنگيده است!» نيچه

دين چه در بعد سياسى و چه در بعد اجتماعى آن و حتى در بعد فردى آن در حال حاضر صرفا عامل از خود بيگانگى انسانها، يا بقول کارل مارکس "افيون توده ها"ى تحت انقياد مذهب نيست. بلکه عامل جنايت و خشونت انسان ها نسبت به خود و نسبت به جامعه هستند. علاوه بر اينکه پايه هاى ايدوئولوژک و فلسفى دين در قرن اخير و قرن گذشته با پيشرفت علم هر لحظه سست تر شده و ميريزد، علاوه بر اينکه بشر خردمند امروز با بهره بردارى از علم روز دنيا هر روزه به پوچ بودن و غير علمى بودن ابعاد فلسفى و تئوريک دينى بيش از پيش پى مى برد، و حتى علاوه بر اينکه بورژوازى انقلابى در قرن ها ١٦ و ١٧ بر يک سنت ضد دينى و غير دينى استوار گشته بود، امروزه شاهد صحنه هاى متفاوت و بعضا ضد و نقيضى هستيم.

سيماى بورژوازى جهانى البته بورژوازى الان نزديک به دو قرن است که مواضع انقلابى خود را از دست داده است و خود براى حفظ وضعيت موجود به دين پناه برده است. اين «دين پناهى بورژوايى» در دنياى کنونى براى حفظ منافع سرمايه داران و ترويج روحيه «قناعت» به عنوان يک "ارزش اخلاقى" در جامعه سرمايه دارى مورد مدح قرار گرفته است. موضع اصلى بورژوازى نسبت به مذهب در حال حاضر يک چيز است: «حمايت از مذهب!» اين است ارتجاع بورژوازى جهانى که پشت چهره هاى اصلاح کرده و کروات زده "عشاق دموکراسى" پنهان شده است. اما باز هم بورژوازى به يک شکل از مذهب دفاع نمى کند. ترفندى که در اين جا بکار برده مى شود بر پايه تقسيم مذهب به لايه ها و طيف هاى مختلف است. بورژوازى سعى مى کند در جايى وحشيترين و عقب مانده ترين نيروهاى مذهبى را به جان مردم بيندازد. براى مثال مورد مساله عراق که در آن هر روز بر اثر "آزاد سازى!!!!" هاى اخير شاهد قدرت گيرى اوباش اسلامى در منطقه هستيم. يا گروه هاى دست ساز سرمايه دارى مانند طالبان يا جمهورى اسلامى که زندگى را بر مردم سياه کردند و دارند مى کنند.

آیات جنایی قرآن تنها جنبه دفاعی دارند!(2)

666sheytan — Sat, 15 Jul 2006 13:02:18 GMT

2) در يثرب سه قبيله يهودي وجود داشتند که پيامبر اسلام هر 3 اين قبايل را به بهانه هايي يا قتل عام کرد يا آنها را مجبور کرد پراکنده شوند و مهاجرت کنند و اموال آنان را به غارت برد، قبيله بني قريظه را که قتل عام کرد و 800 نفر يهودي را در يک روز سر بريد (شرح کامل را در نوشته اي با فرنام ماجراي بني قريظه و قتل عام يهوديان به دست حضرت علي از تاريخ طبري بخوانيد)، رئيس قبيله بني نضير را ترور کرد (ماجراي کامل را در نوشته اي با فرنام محمد اولين تروريست اسلامي، ترور کعب بن الاشرف از دانشمندان يهودي توسط محمد از تاريخ طبري بخوانيد ) و بعد آنها را محاصره کرد و دستور داد نخلستانشان را آتش بزنند، بني نضير اعتراض کردند که تو خود را آدم خير خواهي ميخواني پس چرا نخلستانهاي مارا آتش زدي؟ وي محمد آيه 3، 4 و 5 سوره حشر را توليد کرد:
اگر بر آنها ترک ديار نوشته نشده بود در اين جهان دچار عذاب ميشدند، و در آن جهان هم در آتشند. اگر شما نخلي را قطع کنيد يا آنرا سر پاي نگاه داريد خداوند شما را مخير ميکند ولي قطع آن براي مجازات فاسقين است.
بني نضير پس از 20 روز تسليم محاصره شدند و به واسطه شفاعت بعضي از سران خزرج بنا شد سالم از مدينه شوند، اما تمام ثروت و دارايي آنها توسط پيامبر اسلام غارت شد. قبيله سوم يهودي اي که پيامبر اسلام غارت کرد قبيله بني قينقاع بودند که پيامبر اسلام به بهانه هايي آنها را مجبور کرد تا از يثرب کوچ کنند و جز اثاث و اشياء منقول خود، که قابل حمل باشند چيزي با خود نبرند، و ثروت آنان نيز به پيامبر و دار و دسته اش رسيد.
با در نظر داشتن اين دو مقدمه ميتوان راحت در ادعاي مسلمانان در مورد دفاعي بودن آيات جنايي تازينامه پرداخت. آيات جنايي تازينامه بدون استثناء همگي از آيات مدني هستند. اين آيات در واقع آيات مکي در مورد رفتار نيک با مخالفان اسلام را نسخ ميکنند، سوره توبه آخرين سوره اي است که پيامبر اسلام توليد کرد. در هنگام نزول سوره توبه مسلمانان در جنگ نبودند و سوره توبه آخرين دستور العملي است که در قرآن براي مسلمانان وجود دارد، زيرا هيچ سوره ديگري بعد از آن وجود ندارد که بخواهد مفاهيم آنرا منسوخ کند! سوره توبه از خشن ترين سوره هاي تازينامه نيز محسوب ميشود تاجايي که محمد حتي آنرا با بسم الله الرحمن الرحيم آغاز نکرده است، به اين سوره، سوره برائت به معني بيزاري نيز ميگويند، محمد در اين سوره استراتژي اصلي و ابدي رفتار مسلمانان با نا مسلمانان را بيان ميکند، که هيچ ربطي هم به جنگ ندارد، هيچ کجاي آن از جنگ صحبت نميکند! يعني اينها مربوط به شرايط جنگي نيستند بلکه مسلمانان در شرايط عادي نيز بايد آنها را رعايت کنند!
سورهُ توبه آيه 5 صفحه 188
پس چون ماههاي حرام به سر آمد آنگاه مشركان را هر جا يافتيد به قتل رسانيد. و آنها را دستگير و محاصره كنيد . و هر سو در كمين آنها باشيد. چنانچه توبه كردند و نماز به پاي داشتند و زكات دادند پس از آنها دست بداريد. كه خدا آمرزنده و مهربان است.    ترجمه ها، تفاسير و شان نزول
توبه آيه 123
اي کسانيکه ايمان آورده ايد، کافراني که نزد شمايند را بکشيد! تا در شما درشتي و شدت را بيابند. و بدانيد که خداوند با پرهيزکاران است!   ترجمه ها، تفاسير و شان نزول
آيا در اين آيه شما کلمه در جنگ ميبينيد؟! پيامبر اسلام در مورد جنگ اين آيه را مطرح نکرده است، اگر تفاسير را هم بخوانيد خواهيد ديد که اين آيه از آيه هاي اصلي جهاد و به قول علامه طباطباعي براي گسترش اسلام آورده شده است.

و بالاخره يک جفت آيه بسيار مهم و اساسي که تمام آيات قبلي در مورد کافران اهل کتاب (مسيحيان و يهوديان و به قول برخي علماي (!) اسلامي مجوسيان يعني زرتشتي ها)
لتوبه 28 صفحه 192
اي کساني که ايمان آورده ايد، مشرکان نجسند و از سال بعد نبايد به مسجد الحرام نزديک شوند، و اگر از بينوايي ميترسيد، خدا اگر بخواهد به فضل خوش بي نيازتان خواهد کرد. زيرا خدا دانا و حکيم است.
التوبه 29 صفحه 192
کساني را از اهل کتاب که به خدا و روز قيامت ايمان نمي آورند و چيزهايي را که خدا و پيامبرش حرام کرده است بر خود حرام نميکنند و دين حق را نميپذيرند بکشيد، تا آنگاه که به دست خود در عين مذلت جزيه بدهند.      ترجمه ها، تفاسير و شان نزول
اين آيه براي کافران 3 راه ميگذارد که بايد يکي از آنها را انتخاب کنند.
1) مسلمان شوند، در مسلمان شدن آنها اجباري نيست اما اگر مسلمان نشدند بايد حتما يکي از دو روش زير را انتخاب کنند!
2) جزيه بدهند، ابن خلدون و بسياري از تاريخ نويسان اعتقاد دارند کساني که به ايران حمله کردند اصلا قصد گسترش اسلام را نداشتند و چندان علاقه اي نداشتند که ايرانيان مسلمان شوند، آنها ترجيه ميدادند ايرانيان مسلمان نباشند تا جزيه بدهند و ايرانيان نيز سر انجام به دلايل اقتصادي پس از 200 سال براي نپرداختن جزيه مسلمان شدند.
3) با مسلمانان جنگ کنند.
و اين اصول رفتار مسلمانان با نا مسلمانان تا همين امروز هم ادامه دارد، شايان ذکر است کساني ادعا ميکنند که پيامبر اسلام در مدينه نيز با بسياري از يهوديان و مسيحيان گفتمان ميکرده است و با آنان همزيستي ميکرده است، اين افراد بايد بدانند که آن کفار جزيه پرداخته بودند و الا کسي که جزيه نپردازد و مسلمان نيز نشود حق حيات ندارد. دليل حمله اعراب به ايران نيز همين بود، مسلمانان اگر شيعه باشند که بايد بدانند اين حملات زير نظر امامانشان بويژه امام علي (در مورد دشمني امام علي با ايرانيان نوشته اي با فرنام علي ابن ابيطالب و دشمني با ايرانيان را بخوانيد) بوده است و امام علي مشاور اصلي عمر در اين جنگها بوده است و در زمان خلافت خود نيز بارها براي سرکوب شورشهاي مردمي در ايران به شهر هاي مختلف ايران از جمله ري، خراسان، آذربايجان، سيستان و... فرستاد (شرح مختصري از آنها را در نوشتاري با فرنام کارنامه درخشان حضرت علي امام اول شيعيان بخوانيد)، اگر سني باشند نيز خواهند دانست که خليفه اول عمر بن خطاب دستور حمله به ايران را دقيقا از روي همين استراتژي صادر کرد و گفتن اينکه حمله به ايران يک جنگ تدافعي بود کاملا مزحک است. ادعاي اينکه جنگهاي محمد هم جنگهاي دفاعي بوده اند کاملا غير منصفانه و از لحاظ تاريخي غير صحيح است که شرح و رد اين ادعا در حوصله اين نوشتار نيست!